Skip to Content

آرشیو دسته بندی ها:وبلاگ

آشنایی با هاستهای ویندوزی و لینوکسی

آشنایی با هاستهای ویندوزی و لینوکسی

هاست ویندوزی

در این نوع هاست، سیستم عامل مبنی بر ویندوز سرور می باشد. تفاوت اصلی این پلتفرم با میزبانی لینوکس در پشتیبانی زبان های برنامه نویسی می باشد، بنابراین در صورتی که زبان برنامه نویسی سایت ASP و یا ASP.NET می باشد، قطعا می بایست از هاست ویندوزی استفاده شود. البته با توجه به اینکه وب سرور های ویندوزی مانند IIS ، قابلیت پشتیبانی از زبان PHP را دارند، بنابراین امکان پشتیبانی از این زبان نیز بر روی سرورهای ویندوزی نیز وجود دارد. همچنین میزبانی ویندوز به دلیل نیاز به خرید لایسنس سیستم عامل از مایکروسافت، هزینه بالاتری نسبت به میزبانی لینوکس دارد.

هاست لینوکسی

لینوکس یک نرم افزار Open Source و کاملا رایگان می باشد. سیستم های لینوکس به دلیل قابلیت پایداری و استحکام به خوبی توانایی اجرا شدن به مدت زمان طولانی (حتی سال ها) را بدون هیچ توقفی دارند و در واقع کاربران آن شاهد هیچ خرابی در سرور نمی باشند. لینوکس خود به تنهایی سیستم عامل نمی باشد. در اصل هسته یا کرنل، این مجموعه را در بر می گیرد و فقط مدیر یا Admin آن دارای اختیارات مدیریتی بوده و دسترسی کاربران عادی و همچنین برنامه های کاربردی کاملا محدود می باشد، بنابراین از امنیت بالایی برخوردار است. میزبانی لینوکس عمدتا برای سایت هایی مناسب است که زبان برنامه نویسی آن ها PHP و همچنین از بانک اطلاعاتی MySQL استفاده نموده باشند. لازم به ذکر است، انتخاب نوع سیستم عامل میزبانی به نوع طراحی سایت و زبان برنامه نویسی آن بستگی دارد.

تفاوت هاست ویندوز و هاست لینوکس در چیست؟

در کل سیستم عامل های ویندوز و لینوکس با توجه به هدف کاربران از داشتن وب سایت و برنامه ای که برای آن سایت در نظر دارند از هم متمایز می شوند. سیستم عامل ویندوز از زبان های ASP و ASP.NET پشتیبانی می کند که صاحب امتیاز آن شرکت مایکروسافت است. ASP تنها در سرورهای ویندوز قابل اجرا می باشد و لینوکس این زبان ها را پشتیبانی نمی کند.

سیستم عامل لینوکس از زبان های Perl , Python , PHP و CGI پشتیبانی می کند. زبان های PHP در برخی از سرورهای ویندوز قابل اجرا هستند، اما PHP نصب شده بر روی سرور ویندوز در برخی موارد مشکلاتی را به وجود می آورد و تعدادی از دستورات آن تفاوت دارد.

به طور معمول و استاندارد برای ASP و ویندوز از بانک اطلاعاتی SQL Server استفاده می شود و برای PHP و لینوکس از بانک اطلاعاتی My SQL.

برای انتخاب یکی از سیستم عامل های ویندوز و لینوکس باید ابتدا نیاز و درخواست کاربر از وب سایت بررسی شود، سپس با توجه به زبان برنامه نویسی طراحی سایت، سیستم عامل انتخاب شود. درصورتیکه برای طراحی وب سایت از سیستم های مدیریت محتوا (CMS) و يا پورتال استفاده شود، ابتدا می بایست مشخصات مورد نیاز CMS يا پرتال با دقت بررسی و با توجه به آن سیستم عامل انتخاب شود.

برای استفاده از هر یک از دو سیستم عامل ویندوز و لینوکس نیازی نیست که کار با آن را یاد گرفت، برخی از کاربران به اشتباه تصور می کنند برای استفاده از سیستم عامل لینوکس می بایست بر روی کامپیوترهای شخصی خود، سیستم عامل لینوکس نصب کنند. این فرضیه اشتباه است و در واقع برای کار با هر دو سیستم عامل ویندوز و لینوکس از یک واسط مدیریتی به نام کنترل پنل استفاده خواهد شد. کنترل پنل های پلسک (Plesk)، هلم (Helm) ، وب سایت پنل (websitepanel ) و هاستینگ کنترولر (Hosting Controller) برای هاست ویندوزی  و کنترل پنل های سی پنل (Cpanel)، دایرکت ادمین (DirectAdmin)، پلسک (Plesk) و کلوکزو(Kloxo) برای هاست لینوکسی استفاده می شود.

هردو سیستم عامل ویندوز و لینوکس دارای سرعت یکسان می باشند چراکه معمولاً اکثر سرورها از سخت افزاری در یک سطح استفاده می کنند.

مشخصات هاست های لینوکسی

موقعیت هاست لینوکسی

هرچه موقعیت مکانی بازدیدکننده های وب سایت به محل سرور نزدیکتر باشد، سرعت لود سایت بیشتر خواهد بود. به این معنی که بازدیدکننده های سایت در هر کشوری که هستند، بهتر است از هاست لینوکس همان کشور استفاده شود.

کنترل پنل هاست لینوکسی

منظور از کنترل پنل مدیریت همان کنترل پنل برای مدیریت فایل های هاست و دیتابیس و ایمیل ها است، محبوب ترین کنترل پنل ها در هاست لینوکس سی پنل و دایرکت ادمین هستند و پس از آن کنترل پنل هایی مانند پلسک و وب مین توسط کاربران استفاده می شوند، توجه شود که در تمام این پنل ها امکانات اصلی وجود دارد و شاید تفاوت اصلی این کنترل پنل ها در امکانات جزئی و قالب باشد که با تمام آن ها کار به راحتی انجام می شود.

سخت افزار هاست لینوکسی

بهتر است از سرویس هایی با هارد SSD استفاده شود. همچنین بسیاری از موارد دیگر مانند استفاده از رم های نسل جدید، سی پی یو قدرمتند، سرور هایی با برند معتبر ، استاندارد 80 پلاس و غیره می تواند روی سرویس تاثیر گذار باشد.

ادامه مطلب

میزبانی وب اختصاصی ابری چیست ؟

میزبانی وب اختصاصی ابری چیست ؟


یکی از دغدغه های اصلی کاربرانی که به این نتیجه رسیده اند که هاست اشتراکی برای هدفی که دنبال می کنند به هردلیل (منابع کم، کندی بسیار، قطعی های مکرر، محدودیت های زیاد، عدم امکان سفارشی سازی و …) مناسب نبوده ولی هنوز ترجیج آنها به ادامه کار با همان سرویس است، نداشتن آگاهی و اطلاعات کافی در رابطه نحوه راه اندازی سایت یا اپلیکشن خود در سرورهای مجازی یا اختصاصی می باشد، چرا که اکثر صاحبان کسب و کارها و یا برنامه نویسان و طراحان مربوطه اطلاعاتی در زمینه راه اندازی و مدیریت سرورها ندارند، زیرا تخصص آنها مشخصاً در زمینه های دیگری می باشد.

یکی از اهداف اصلی پارس نافع در ارائه سرویس های “ میزبانی اختصاصی ابری” هموار نمودن مسیر برای این دست از کاربران به جهت بهره گیری هرچه مناسب تر و حرفه ای تر از سرویس های اختصاصی می باشد. برخلاف دیگر شرکت ها که میزبانی اختصاصی را به نوعی هاست اشتراکی VIP تعریف کرده و در قالب این سناریو  به کاربران سرویس دهی می کنند، پارس نافع در پلن های میزبانی اختصاصی ابری خود، به هر کاربر یک سرور مجازی با منابع متناسب اختصاص داده و راه اندازی کامل سرویس و نرم افزارهای مرتبط، استفاده از کنترل پنل های رایج  WebsitePanel  و  DirectAdmin (بدون نیاز به خرید جداگانه لایسنس)، انتقال کامل داده ها از سرویس قبلی به سرور کنونی، ارائه فضای بک آپ جداگانه و پیاده سازی مسائل امنیتی پایه را در قالب یک پکیج کامل ارائه می نماید تا کاربر کمترین درگیری را در بهره گیری اولیه از این سرویس اختصاصی داشته باشد همچنین به دلیل پایدار نگهداشتن موارد فنی در طول مدت استفاده از سرویس، خدمات مدیریت و نگهداری سرور (در سطح پایه) به صورت دوره ای و یا حتی در قالب برخی درخواست ها نیز از طرف تیم فنی پارس نافع پیاده سازی و اعمال می گردد تا کاربر بدون کوچکترین دغدغه فنی تنها به فکر رونق بخشیدن به کسب و کار خود باشد.

بهره گیری از زیرساخت ابری در این سرویس ها باعث می شود تا مشکلات سخت افزاری کاملاً نزدیک به صفر شده و میزان آپ تایم سرویس ها افزایش یابد، همچنین با در نظر گرفتن سناریوی بک آپ گیری مناسب مشکلات از دست رفتن اطلاعات نیز به کمترین میزان کاهش یافته و با توجه به استفاده از فایروال مناسب و تفکیک شبکه داخلی از خارجی شاهد کمترین مشکلات امنیتی نیز خواهید بود.

ادامه مطلب

سرور ابری چیست ( Cloud Server )

سرور ابری چیست ( Cloud Server )

سرور ابری یک سرور منطقی بوده که در پلتفرم رایانش ابری (Cloud Computing) ایجاد و برروی بستر اینترنت ارائه می شود. در واقع سرورهای ابری همان سرورهای اختصاصی مجازی هستند که برروی زیرساخت ابری و در محیط رایانش ابری ارائه می شوند. توضیح این نکته ضروریست که درحالت معمول سرورهای مجازی تنها برروی یک سرور فیزیکی با سخت افزار مربوط به آن پیاده سازی می شوند و در این مورد با خرابی هر یک از قطعات سخت افزاری مربوطه، تمامی سرورهای مجازی موجود برروی آن نیز با مشکل مواجه خواهند شد لذا این خود یک نقطه شکست واحد در سناریوی معمول مورد استفاده در سرورهای مجازی می باشد.

می توانید برای مشاهده پلن های سرور ابری پارس نافع به صفحه “سرور ابری” مراجعه نمایید.

اما در محیط ابری سرورهای اختصاصی مجازی ایجاد شده دارای تمامی نیازمندی های نرم افزاری لازم به جهت اجرا بوده و به هیچ عنوان وابسته به نرم افزار متمرکز و یا تنها یک سرور فیزیکی با سخت افزار واحد نبوده و این امر باعث می شود تا در هر زمان امکان اجرای ماشین های مربوطه برروی هریک از سرورهای فیزیکی موجود به سادگی و با انجام مهاجرت خودکار و انلاین آنها (در صورت لزوم) وجود داشته باشد.

نمونه کوچکی از سناریوی محیط رایانش ابری در شکل ذیل قابل مشاهده می باشد :

سرورهای ابری به دلیل جداسازی مشکلات نرم افزاری و سخت افزاری از محیط دارای ثبات، امنیت و عملکرد بسیار بالایی می باشند. سرورهای موجود در محیط رایانش ابری امکان صدمه زدن به یکدیگر را نداشته و همچنین به دلیل اختصاصی بودن کامل منابع اگر هر یک از سرورهای ابری موجود در این محیط در حال استفاده از تمامی منابع اختصاص داده شده خود باشد (به نوعی در حال overload کردن باشد) هیچ گونه تاثیری برروی دیگر سرورهای ابری موجود نخواهد داشت.
از سوی دیگر سرورهای ابری اقتصادی تر از سرورهای معمول (فیزیکی) بوده چرا که با قیمت هایی مناسب تر امکان خرید سرور با منابع بیشتر و در عین حال سریعتر برای کاربران وجود دارد. به عنوان نمونه وب سایت شما برروی سرورهای ابری سریعتر از سرورهای معمولی لود شده و هزینه پرداخت شما نیز (برای سرور ابری مربوطه) برابر و حتی در مواردی کمتر از سرور فیزیکی خواهد بود و در کنار این موارد نیز امکان بهره گیری از قابلیت های مفید ابر را نیز خواهید داشت.
گسترش پذیری سرورهای ابری از دیگر قابلیت های آنها می باشد. امکان ارتقاء منابع (مانند RAM, CPU, HDD ) در آنها بسیار ساده و سریع می باشد. با توجه به این قابلیت در هر مرحله از کسب و کار تنها کافیست به میزان منابع مورد نیاز خود هزینه نمایید.

به همین دلایل است که سرورهای ابری به سرعت شهرت یافته و در بسیاری از موارد به سرورهای فیزیکی ترجیح داده می شوند.

برخی از قابلیت های زیرساخت ابری پارس نافع :

– استفاده از سرورهای قدرتمند DELL به عنوان سرورهای میزبان

– بهره گیری از تکنولوژی clustering (خوشه بندی سرورها)

– استفاده از SAN Storage

– بهره گیری از هاردهای SSD برای بالابردن Disk I/O

– قرارگیری همزمان اطلاعات برروی چندین سرور فیزیکی

– همانندسازی (Replication) مداوم

– پیاده سازی حرفه ای فایروال و تفکیک شبکه داخل از خارج

و …

ادامه مطلب

استخراج private key و Certificate از فایل .pfx

استخراج private key و Certificate از فایل .pfx

در سیستم عامل ویندوز امکان آگاهی از کلید خصوصی و مشاهده آن به صورت جداگانه فراهم نیست و تنها می توانید از خود گواهی و کلید خصوصی Export گرفته و آن را در قالب فایل با پسوند pfx به سرور دیگری انتقال دهید. زمانیکه به هردلیل نیاز به داشتن کلید خصوصی گواهی SSL خود در سیستم عامل ویندوز بیس دارید می باید مراحل ذیل را دنبال نمایید.

در ابتدا باید از گواهی SSL موجود Export تهیه نمایید. با اینکار گواهی و کلید خصوصی را به صورت فایل pfx خواهید داشت. برای آگاهی از نحوه تهیه Export از گواهی SSL خود می توانید به مقاله “نحوه انتقال گواهی SSL” مراجعه نمایید.

حال فایل با پسوند pfx خود را به سیستمی که نرم افزار OpenSSL برروی آن نصب می باشد منتقل نمایید. (دقت داشته باشید که می توانید فایل را به سیستم لینوکس بیسی که دارای نرم افزار مربوطه است نیز انتقال دهید)

الف : برای استخراج کلید خصوصی از فایل مربوطه کافیست دستور ذیل را وارد نمایید :

نکته : در اینجا فرض شده که فایل export شده با پسوند pfx به نام export.pfx بوده و فایل خروجی مورد نظر که شامل کلید خصوصی است به نام key.pem خواهد بود.

openssl pkcs12 -in export.pfx -nocerts -out key.pem –nodes

 

ب : برای استخراج کلید خصوصی از فایل مربوطه کافیست دستور ذیل را وارد نمایید :

نکته : در اینجا فرض شده که فایل export شده با پسوند pfx به نام export.pfx بوده و فایل خروجی مورد نظر که شامل گواهی است به نام cert.pem خواهد بود.

openssl pkcs12 -in export.pfx -nokeys -out cert.pem

توضیحات :

–   دقت داشته باشید که فایل pfx خود را در هر مسیری که قرار دادید، دستور مربوطه را نیز باید در همان مسیر اجرا نمایید.

–   فایل های خروجی دستورات در کنار فایل pfx و در همان مسیر ایجاد خواهند شد.

ادامه مطلب

نصب گواهینامه SSL در سرور IIS

نصب گواهینامه SSL در سرور IIS

برای نصب گواهی SSL نیاز به کد CSR می باشد، این کد یک پیام رمز شده با فرمت ویژه است که شرکت صادر کننده گواهی SSL از شما درخواست می کند، درصورت نیاز به ایجاد CSR به مقاله “نحوه ایجاد CSR در IIS” مراجعه نمایید. بعد از ایجاد CSR از روش زیر SSL را نصب نمایید.

فایل ZIP حاوی گواهینامه خود را باز کنید و فایل را با نام دامنه وب سرور خود (به طور مثال your_domain_name.cer) در دسکتاب ذخیره کنید. از منوی استارت، IIS manager را جستجو و سپس در پنجره باز شده در سمت چپ بر روی نام سرور خود کلیک و در مرکز پنجره IIS Manager، گزینه server certificate را انتخاب نمایید.

ازسمت راست صفحه Actions را انتخاب و بر روی Complete Certificate Request کلیک نمایید.

در پنجره بازشده می باید مسیر فایلی که گواهی خود را در آن ذخیره کردید مشخص نمایید، در قسمت دوم لازم است تا نام دامنه را وارد نمایید.

نکتهتوجه داشته باشید در قسمت Select a Certificate Store for new Certificate اگر تمایل به نصب فقط یک گواهی را دارید گزینه Personal را انتخاب نمایید و همچنین اگر تمایل به نصب چندین گواهی را دارید باید گزینه Web Hosting را انتخاب  و بر روی ok کلیک نمایید.

توضیح: در صورتی که در زمان نصب گواهی SSL با خطای Failed to remove the certificate مواجه شدید، به مقاله “رفع خطا Failed to remove the certificate درنصب SSL ” مراجعه نمایید.

هم اکنون که گواهی SSL مربوطه با موفقیت نصب شد، می توانید وب سایت مورد نظر را با گواهی مربوطه راه اندازی نمایید. در سمت چپ پنجره IIS Manager، از قسمت Sites وب سایتی را که گواهی SSL روی آن نصب شده انتخاب و پس از آن از منوی Actions (درسمت راست)، بر روی Bindings کلیک نمایید.

در  قسمت Site Bindings بر روی دکمه Add کلیک نمایید.

در قسمت type گزینه https، در فیلد بعد IP آدرس مربوطه، در بخش پورت، شماره پورت 443 و در بخش SSL certificate نام گواهی SSL ای که افزوده اید را انتخاب نمایید.

 روی OK کلیک نمایید.

هم اکنون اولین گواهی SSL ما جهت اتصال امن وب سایت برروی وب سرویس IIS نصب شده است.

 لازم به ذکر است در صورت نیاز به استفاده بیش از یک گواهی SSL، در بخش Bindings، گزینه Require Server Name Indication را فعال کنید. همچنین درنظر داشته باشید همانطور که در بخش افزودن گواهی توضیح داده شددر صورت نیاز به تعریف بیش از یک گواهی SSL می باید در بخش select a certificate store for new certificate نسبت به انتخاب گزینه Web Hosting اقدام نمایید.

هم اکنون دومین گواهی SSL نیز نصب شد و وب سایت شما به پیکربندی شرایط امن متصل شد. برای افزودن گواهی SSL بیشتر می توانید به راحتی همین مراحل را تکرار نمایید.

ادامه مطلب

پیکربندی محدود کننده وب سایت (Web Site Limits) در سرور IIS

پیکربندی محدود کننده وبسایت (Web Site Limits) در سرور IIS

برخی اوقات، به علل مختلفی مانند، کاربران زیاد ویا پهنای باند کم، ممکن است درخواست ها به وب سرور بیش از حد بوده و مشکلاتی را ایجاد می کند. IIS قسمتی به نام Web site limit دارد که می توان با استفاده از آن حداکثر میزان پهنای باند و تعداد Connection هایی که یک وبسایت می تواند پشتیبانی کند را مدیریت کرد. این تنظیمات به ادمین ها کمک کرده تا با ایجاد محدودیت، از اینکه یک یا چند وبسایت همه پهنای باند و یا منابع زیادی را اشغال نمی کنند، مطمئن شوند. برای کانفیگ آن ، وبسایت مورد نظر خود را انتخاب کرده و از قسمت Action pan روی گزینه Limits کلیک کنید.

limit

– در صفحه پیش رو، دو مورد را می توان کانفیگ کرد. گزینه Limit Bandwidth Usage (که بطور پیشفرض غیرفعال است) به شما این امکان را می دهد تا حداکثر چه تعداد بایت بر ثانیه را وب سرور برای این وبسایت پشتیبانی کند. اگر پهنای باند از این حد مشخص شده بیشتر شود، وب سرور با تاخیر در پاسخگویی، جلوی استفاده بیش از حد پهنای باند را می گیرد.

بخش Connection Limits حداکثر تعداد connection هایی (در واحد زمان) که می توانند روی این وبسایت فعال باشند را مشخص می کند. اگر درخواست جدید در مدت زمان معین ، به وب سرور نرسد، ارتباط هر کاربر با وبسایت به طور خودکار قطع می شود (گزینه connection time-out بوده که بصورت پیشفرض 120 ثانیه است). علاوه بر این، می توانید حداکثر تعداد connection هایی (تعداد افراد) که اجازه دارند با سایت در ارتباط باشند را تعیین کنید (تیک گزینه limit number of connection را بزنید). اگر از این تعداد بیشتر شود، کاربرانی که درخواست جدیدی را ارسال می کنند، با پیغام خطایی روبرو می شوند که سرور برای پاسخ دادن بیش از حد مشغول است.

web site limit

ادامه مطلب

مدیریت وب سایت پیش فرض در IIS

مدیریت وب سایت پیش فرض در IIS

همانطور که می دانید، با نصب IIS ، بصورت پیشفرض وب سایتی به نام Default Web Site ایجاد می شود که می توان برای تست سالم بودن IIS از آن استفاده کرد. این وبسایت به گونه ای کانفیگ شده که به درخواست های ارسالی کاربران از پروتکل HTTP و روی پورت 80 ، که به تمامی IP هایی که به وب سرور اختصاص داده شده و به وب سایت خاصی تعلق ندارد (All Unassigned) ، پاسخ دهد.

مدیریت وب سایت پیش فرض در IIS

برای مشاهده binding وب سایت، روی آن راست کلیک کرده و Edit Binding را انتخاب کنید. البته از بخش Action pane نیز می توانید به آن دسترسی داشته باشید .

مدیریت وب سایت پیش فرض در IIS

در صفحه site bindings تمای مواردی که بایستی یک وبسایت داشته باشد تا بتواند به درخواست کاربران پاسخ دهد را نشلن می دهد. Binding برای این وب سایت پیشفرض به گونه ایست که ، وقتی یک کاربر، در مرورگر خود، آدرس وبسایتی مانند http://hosting.vcenter.ir را وارد می کند، IIS درخواست کاربر را از طریق پروتکل HTTP و روی پورت 80 دریافت کرده و محتوای وبسایت مناسب را برمی گرداند.

مدیریت وب سایت پیش فرض در IIS

برای اضافه کردن یک binding دیگر برای این وبسایت، روی Add کلیک کنید. در صفحه پیش رو بایستی چهار مورد site binding را مشخص کنید. همانطور که در شکل زیر میبینید، می توانید نوع پروتکل (که HTTP باشد یا HTTPS) ، آدرس IP (که کاربر در خواست خود را به هر کدام از IP های وب سرور که به هیچ وبسایتی اختصاص داده نشده است ، ارسال کند (All Unassigned) یا فقط یک IP خاص) و شماره پورت مورد نظرتان را تعیین کنید. در صورت تمایل می توانید Host name را نیز کانفیگ کنید. به خاطر داشته باشید که اگر اطلاعات وارد شده همانند وب سایت دیگری باشد، فقط یکی از آن وب سایت ها اجرا خواهد شد. بایستی binding هر وب سایت یکتا باشد.

مدیریت وب سایت پیش فرض در IIS

ادامه مطلب

مفهوم VPS

مفهوم VPS

مفهوم VPS

مفهوم VPS

واژه VPS مخفف “سرور مجازی خصوصی” می باشد. VPS به یک سرور ایجاد شده توسط نرم افزار مجازی سازی مانند VMware اطلاق می شود. VPS یا سرور مجازی خصوصی دقیقا به مانند یک سرور فیزیکی عمل می کند، اما با این تفاوت که اینجا یک نمونه مجازی شده ای می باشد که در داخل یک سرور ایجاد شده است. یک سرور فیزیکی معمولی تنها چندین سرور خصوصی مجازی را می تواند بر روی خود هاست کند. یک VPS مبتنی بر ابر ممکن است بر روی سرورهای مختلفی میزبانی شود.

رایج ترین نوع VPS ها VPS های مخصوص میزبانی وب می باشند. بسیاری از شرکت های ارائه دهنده خدمات میزبانی وب ، سرویس میزبانی وب VPS را به عنوان راهکاری جایگزین برای میزبانی وب  اشتراکی و یا میزبانی وب اختصاصی ارائه می دهند. یک VPS معمولا در حول دو محور اصلی مقدار منابع و قیمت قرار دارد. به مانند یک هاست میزبانی مشترک، VPS نیز ممکن است منابع یک سرور فیزیکی را با دیگر اکانتهای میزبانی اشتراکی به اشتراک بگذارد. علاوه بر اینکه یک VPS به مانند یک سرور اختصاصی بصورت سفارشی قابل تنظیم است بصورت کاملا اختصاصی و ایزوله شده از حسابهای دیگر می باشد.

هر دو مدل VPS های معمولی و ابری بصورت یکپارچه با استفاده از نرم افزار hypervisor مدیریت می شود. سروری که hypervisor را اجرا می کند، ماشین Host نامیده می شود و سرورهای VPS داخل آن ماشین های Guest-machine نامیده می شوند. نرم افزار hypervisor می تواند ماشین های مجازی را روشن و خاموش کند و منابع سیستمی مانند پردازنده، حافظه و ذخیره سازی دیسک را برای هر کدام از VPS ها تخصیص دهد.

سرورهای مجازی خصوصی یا همان VPS ها یکی از انتخاب های اصلی برای ارائه سرویسهای میزبانی وب می باشند بدلیل اینکه این سرورهای مجازی بسیاری از مزایای سرورهای اختصاصی با هزینه بسیار پایینتر ارائه می دهند. یکی از مزایای اصلی VPS ها مزیت مقیاس پذیری آسان آنها می باشد. از آنجا که هر VPS یک سرور مجازی شده است، پیکربندی آن را می توان براحتی و بصورت نرم افزاری به جای ارتقاء سخت افزاری ارتقا داد. با این حال، سرورهای اختصاصی اغلب عملکرد بهتری را ارائه می دهند چون تمام منابع سرور فیزیکی به یک سرور اختصاص داده می شوند.

 

ادامه مطلب

نحوه بکاپ گیری از آرشیو ایمیل در Outlook

How to back up emails in mail clients

The necessity of having a backup of your account emails is a common one because of various reasons – to make sure important emails can be re-instated in case of accidental data loss, when preparing for migration, etc.

The guidelines below will explain how to back up the emails using mail clients – OutlookThunderbirdand MacMail.


How to back up and restore emails in cPanel webmail
How to back up and restore emails in Private Email webmail

Outlook 2013

To back up emails with Outlook, go to File > Open & Export > Import/Export:

In the next window select Export to a file and choose the extension you would like to back up the emails in – .csv or .pst. 
You should choose the format depending on your needs.

If you need to back up emails to keep reserve copies – any will do.
If you plan on migrating the emails somewhere else later, it is recommended to check the supported format with the other mail provider:

    

In the next window select the folder you would like to back up, target location and backup name:

   

Click on Finish to complete the process:

Thunderbird

To back up emails in Thunderbird you can simply select the emails you would like to back up, right click on them to call a context menu > Save As…

By default your emails will be saved in .eml file type, it is one of the most common types for email migration.
You can also choose .txt or .html type depending on your needs:

MacMail

To export the emails in MacMail right click on the folder in question to call a context menu > Export Mailbox…
This will back up your mail folder as .mbox package:

That’s it!

ادامه مطلب

درباره php7

درباره php7

PHP7 منتشر شد. همزمان با این انتشار حجم انبوهی از مقالات صفحات وب را با مضامینی همچون ” سرعت دو برابر” و ” کارآیی بیش تر بر روی پلتفرم های مختلف” و “بهبود کش سرور” و سایر عناوین مشابه پر کرد.

بلافاصله بعد از تست شدن توسط وب سایت ها و پلتفرها و نرم افزارهای مرجع نشانه های زیادی از تطابق وعده های داده شده توسط توسعه دهندگان php.net با نتایج آزمایش ها مشاهده شد.

با تمرکز بر روی هسته PHP و تغییرات در نحوه ساختار داخلی فرآیندها ، جداول هش (hash-table) کارایی بهتری یافته اند و ساختمان داده ها از اندازه بسیار کمتری برخوردار هستند. این تغییرات موجب شده است که میزان رم بسیار کمتری اشغال شود و در نتیجه سرعت عملیات ها افزایش یابد.

قبل از معرفی قابلیت های ایجاد شده در PHP7 لازم است چند نکته درباره تغییرات بوجود آمده بیان شود:

۱- ترتیب آرگومان‌های توابع در نسخه جدید تغییری نمی‌کند.

۲- توابع به اشیاء اسکالر ( ()objects ->methods ) تبدیل نمی‌شوند و مطابق قبل خواهند بود.

۳- دستور goto که در php 5.3 اضافه شده است سرجای خود می‌ماند!

 

مهم‌ترین قابلیت‌های جدید php7

۱- اعلان گروهی use

 

۲- اپراتورهای جدید ?? و <=>

 

۳- امکان کچ کردن آنچه که باعث خطای مهلک می‌شود.

 

 

۴- وصل کردن توابع بدون اسم به یک آبجکت در runtime

 

۵- همانند زبان‌های متداول مثل C می‌توانید برای توابع نوع مقدار بازگشتی تعریف کنید.

 

نکته: PHP اگر امکانش باشد داده خروجی را به نوعی که شما برای تابع تعریف کرده‌اید تبدیل می‌کند، البته اگر بشود.

 

۶- تعریف نوع داده‌های ورودی در توابع

 

۷- تعریف کلاسِ بدون اسم همانند توابع بدون اسم

 

در نهایت کامپایلر PHP7 کاملا بازنویسی شده و در قسمت مدیریت مموری هم بیشتر سعی شده با stack کار بشود تا heap، که طبیعتا سرعت پردازش سریع‌تر خواهد شد.

در نهایت تست انجام شده برای آشکار ساختن تغییرات ساختار داخلی PHP7 انجام شده که در تصاویر زیر قابل مشاهده است:

php7-is-coming-64-638php7-is-coming-65-638

 

موارد اشاره شده در بالا، مواردی است که جزو قابلیت‌های کلیدی به حساب می‌آیند.

ادامه مطلب